Zerbitzuan n. 71
Ekaina-Junio Eusko Jaurlaritza-Gobierno Vasco 2020, 130 p.
Artikulu hau aldizkari honetan topatuko duzu
Ekaina-Junio Eusko Jaurlaritza-Gobierno Vasco 2020, 130 p.
Lan hau COVID-19k eragindako gizarte- eta osasun-krisiari emandako erantzunei buruzko gogoeta kolektibo baten emaitza da, etika asistentzialarekin lotuta dauden gizarte- eta osasun-zerbitzuetako 22 profesionalek egina. Lanean, krisiak eragindako ondorioetako batzuk aztertzen dira: osasun-zerbitzuetara sarbidea izateko orduan dauden desberdintasunak; pertsona-multzo jakin batzuek (gizarte- eta/edo osasun- hauskortasuneko egoeran adinekoak, desgaitasuna dutenak, bazterketa-egoeran daudenak, babesgabetasun-arriskuan dauden adingabeak, indarkeriaren biktima diren emakumeak eta oso gizarte-egoera ahulean dauden beste batzuk) pairatu duten isolamenduaren ondoriozko kalteak; sufrimendu- eta marjinazio-egoera berrien agerpena; eta isolamenduan hil direnek eta haien familiek bizitako egoera latza. Deliberazio etikoko esparruak ezartzea proposatzen da, eta, horien barruan, ekitate- eta inklusio-irizpideetatik eta erkidego-harreman egokiak (Osasun Publikoaren Legea eta Osasunaren Mundu Erakundea) barne hartzen dituen osasun-kontzeptu batetik abiatuta, gizarte-politika bidezkoak eta eraginkorrak planteatzea herritar mota guztientzat.
Atención sociosanitaria,Virus,Epidemia,Emergencia social,Efectos,Necesidades,Salud,Acceso,Desigualdad social,Exclusión social,Alto riesgo,Política social,Ética,Crítica,Recomendaciones,País Vasco,España